Roepgedrag en onrust als uiting van onbegrepen behoeften bij dementie.

Recente wetenschappelijke richtlijnen maken steeds duidelijker: het inzetten van medicatie zoals antipsychotica bij gedragsproblemen in dementie – waaronder roepgedrag – is zelden de beste eerste stap.

Hoewel medicatie soms tijdelijk verlichting biedt, is de effectiviteit beperkt en zijn de risico’s aanzienlijk. (Watt et al., 2024)

Bijwerkingen als verhoogde kans op beroertes, versuffing, valincidenten en zelfs verhoogde sterfte zijn goed gedocumenteerd.

Daarom adviseren gezaghebbende bronnen zoals JAMDA en Verenso dat niet-medicamenteuze interventies altijd de voorkeur verdienen.

De MuziekGeluk-methodiek reikt zorgprofessionals hiervoor gerichte en toepasbare handvatten aan.

Door middel van gepersonaliseerde muziek, omgevingsaanpassingen en betekenisvolle activiteiten sluit deze aanpak aan op de belevingswereld van de persoon – en niet alleen op het gedrag.

De kracht van de MuziekGeluk-methodiek ligt in het herstellen van verbinding, het bieden van herkenning en het terugbrengen van rust, zonder medicatie.

Onderzoek toont aan dat dergelijke persoonsgerichte interventies roepgedrag kunnen verminderen en bijdragen aan een gevoel van veiligheid, eigenwaarde en geluk. (Lorent., 2005)

Pas wanneer deze warme, mensgerichte aanpakken onvoldoende effect hebben en er sprake is van ernstig gevaar of lijden, kan medicatie overwogen worden – onder strikte voorwaarden, met voortdurende evaluatie.

Kortom: effectieve dementiezorg begint niet met een pil, maar met écht kijken, luisteren en afstemmen – iets wat de MuziekGeluk-methodiek mogelijk maakt.

Het vinden van de juiste muziek voor een roepende bewoner blijkt het meest effectieve middel te zijn om roepgedrag te verminderen, en in sommige gevallen zelfs te voorkomen. (Lorent., 2005)

Ps
Wil jij ook muziek gerichter inzetten bij dementie? Als professional is een training waardevol. Thuis helpt mijn boek je met praktische handvatten.