Hier houd ik niet van. Ik houd van Tiroler polka,’ zegt meneer Bruinse – helder en stellig. De verzorgende kijkt op. Nog nooit had ze hem zo’n duidelijke zin horen zeggen.

Hij was geen danser, dat wist iedereen inclusief hijzelf. Een jonge man, nuchter, met beide voeten stevig op de grond. Tot hij haar ontmoette. Ze lachte zoals zonlicht door bladeren danst, en wanneer ze sprak over haar roots, klonk er muziek mee. Letterlijk.

Op een zwoele zomeravond nam ze hem mee naar een dorpsfeest. “Wacht maar tot de polka begint,” zei ze met een knipoog. Hij lachte wat ongemakkelijk. Polka? Was dat niet iets van oude mensen en accordeons?

Maar toen klonk de eerste noot. Ze greep zijn hand. Haar ogen straalden. En hij, hij volgde. Eerst onzeker, dan steeds vrijer. En nog voor het einde van het lied voelde hij iets nieuws: plezier, en een diep gevoel van thuiskomen. Sindsdien klonk de polka in zijn hart, bij elke stap die hij zette, met haar.

Vandaag is meneer Bruinse een oudere man met dementie. De avonden zijn moeilijk, wil niet graag naar bed. Onrust, verwarring, lastig.

Tot een verzorgende, net getraind in Muziekgeluk, het anders aanpakte. Ze probeerde Ave Maria, iets rustigs voor het slapengaan. Maar meneer Bruinse keek haar resoluut aan: “Hier houd ik niet van. Ik houd van Tiroler polka.”

Ze was verbaasd: nog nooit had ze hem zo duidelijk horen spreken. Ze opende Spotify, vond een Tiroler polka… en drukte op play.

Zijn ogen begonnen te glimmen. Hij pakte haar hand. Ze dansten samen door de kamer. En die nacht sliep meneer Bruinse door zonder onrust.

Sindsdien dansen ze elke avond een Tiroler polka. En misschien, heel misschien, danst meneer Bruinse dan weer even met háár, zijn liefde van toen.

Voor jou om uit te proberen of je Polka liefhebbers in jouw zorginstelling hebt – Der Tiroler Polka playist van MuziekGeluk 

https://bit.ly/3FY9tW5

Ps
Wil jij ook muziek gerichter inzetten bij dementie? Als professional is een training waardevol. Thuis helpt mijn boek je met praktische handvatten.